Białe Kamienie w Masywie Trójgarbu

NE: 50.821418, 16.173980, ZOBACZ NA MAPIE
332.42 – Góry Wałbrzyskie

Największe formy skalne w północno-wschodniej części Masywu Trójgarbu w dolinie bezimiennego potoku, uchodzącego do Chwaliszówki Przez Niemców nazywane były Wassersteine. Na wysokości ok. 530-550 m n.p.m. tworzą one próg wysoki na 5-12 m i długi na 250-300 m. Biegnie on w poprzek stoków i doliny. Najniższa jego część znajduje się w osi doliny, gdzie jest on rozdęty na głębokość ok. 3-4 m. W tym miejscu, najczęściej w czasie roztopów, tworzy się niewielki wodospad o wysokości ok. 4-5 metrów.

Te formy są jednym z wielu charakterystycznych dla Masywu Trójgarbu, a szczególnie jego północnej części. Są one pamiątką po czasach, gdy na tym terenie, w dewonie górnym (385 – 359 mln lat temu), znajdowało się płytkie morze. Powstały ze zlepieńców, które są skałami osadowymi. Powstały ze żwiru zlepionego spoiwem. Te, które występują na Trójgarbie zbudowane są ze stosunkowo dużych otoczaków o średnicy kilku centymetrów. Dzięki temu łatwo rozpoznał z jakich skał się wywodzą – są to m.in.: ryolity, granitoldy, pisakowce, kwarcyty, kwarce, gnejsy, łupki, lidyty i zieleńce.
Zlepieńce, które występują w masywie Trójgarbu przyjęły formy kilkunastometrowych progów, a także murów, filarów oraz niewielkich grzybów skalnych. Część z nich urozmaicona jest niszami, szczelinami czy oknami skalnymi. Występujące w niektórych formacjach otwory, okrągłe w przekroju (o średnicy 30-40 cm) i długie nawet na 5m, są prawdopodobnie pozostałością po pniach drzew, które zalegały w tych miejscach w okresie powstawania skały. Pień uległ rozkładowi, a śladem po nim jest – pozostały w zastygłej skale – prześwit.

Zlepieńce występują w dolnych partiach Trójgarbu. Górne partie Masywu tworzą zaś ryolity o wulkanicznym pochodzeniu. Ich charakterystycznym przykładem jest kamień określany jako pseudojaspis. Ta myląca nazwa wynika z wizualnego podobieństwa tej odmiany ryolitów do jaspisów, jednak pochodzenie obu skał jest zupełnie różne.