Droga głodu – droga lokalna w Rudawach Janowickich (332.38), częściowo o nawierzchni gruntowej, łącząca Kowary z Ogorzelcem przez Przełęcz Kowarską.
NE:50.763611, 15.867222.
332.38 – Rudawy Janowickie
Inne nazwy: Hunger Weg, Alte StraBe, Droga Głodu.
Charakterystyka
Prowadzi z doliny Jedlicy w Kowarach-Podgórzu, gdzie zaczyna się na wysokości ok. 560 m n.p.m (d. Kowary Średnie) i doliną Kuźniczego Potoku wchodzi na Przełęcz Kowarską, osiągając swój najwyższy punkt – 727 m n.p.m. Na odcinku wzdłuż Jedlicy jej przebieg jest zupełnie nieczytelny zakłócony ul. Wiejską. Istnieją ślady każące rozważać, iż Droga Głodu przebiegała wyłącznie prawym brzegiem Jedlicy. W dolinie Kuźniczego Potoku Droga Głodu jest obecnie wyasfaltowana i nosi nazwę ul. Podgórze.
Droga Głodu – widok z Przełączy Kowarskiej w kierunku Kowar. Z prawej późniejsza droga 367
Dalej schodzi do Ogorzelca, trawersując południowe zbocze Karczmiska i pd.-wsch. Rudnika. Jest drogą gruntową. Nie przebiega drogą 367! Kończy się u zbiegu z szosą na wysokości ok. 600 m n.p.m. Dolina Głodu ma ok. 3,5 km długości – przy różnicy wzniesień ok. 150 m. Odcinek z Podgórza na Przełęcz Kowarską ma nawierzchnię asfaltową, a z Ogorzelca gruntową i jest wysadzany drzewami, przeważnie jarzębinami.
Historia
Powstała w latach 1855-57 r. Jej budowę poprzedził kryzys jaki dotknął rejon Sudetów i Przedgórza Sudeckiego związany z nieurodzajami w rolnictwie i równoczesnym upadkiem tkactwa chałupniczego, stanowiącego podstawę bytu najbiedniejszej ludności wiejskiej.
W wielu rejonach doszło do zamieszek głodowych, stłumionych przez władze pruskie przy użyciu wojska.
Po ustaniu zamieszek władze zainicjowały roboty publiczne, aby dać zatrudnienie i zarobek głodującym chłopom. W ramach robót budowano lub modernizowano drogi.
Ze względu na nadmiar chętnych do pracy wprowadzono zasadę, że każdy zatrudniony otrzymywał jako zapłatę dzienną bochenek chleba i 60 fenigów.
Drogi „głodowe” spotyka się w kilku rejonach Sudetów. Ta, przez Przełęcz Kowarską, miała istotne znaczenie, ponieważ jej realizacja zmieniła układ komunikacyjny w tej części Sudetów. Okazała się dogodniejszym połączeniem Jeleniej Góry z Kamienną Górą niż Stary Trakt Kamiennogórski, który od tego momentu utracił znaczenie. Jednak po zbudowaniu nowej szosy przez Przełęcz Kowarską Drogę Głodową zaczęto nazywać Starą Drogą (Alte Straße). Do pierwotnej nazwy wrócono pod II wojnie światowej.
