Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Bystrzyca Górna
Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Bystrzyca Górna – zlokalizowany (NE: 50.79513, 16.3883) pomiędzy Pogórzem Wałbrzyskim (332.28) a Górami Sowymi (332.44).
Kościół wzniesiony jako gotycki około połowy XIVw., a wzmiankowano po raz pierwszy w 1376 roku. W 1617r. został gruntownie przebudowany.
Od czasów wprowadzenia reformacji do 1654 roku kościół pełnił funkcję kościoła ewangelickiego.
Reliktem średniowiecznej budowli jest wieża, która zwieńczona jest hełmem cebulastym (z podwójnym prześwitem) z 1617 roku. Dzwon fundowany był w roku 1487.
Wieża jest dołem kwadratowa, górna ośmioboczna. Zachował się w niej gotycki, ostrołukowy portal kamienny.
Na murach wieży i prezbiterium wbudowano 12 renesansowych i barokowych płyt nagrobnych i epitafiów z lat 1587-1687. Są wśród nich płyty z postaciami rycerzy, kobiet i dzieci należących do rodów von Schindel i von Seidlitz.
Obecna bryła kościoła pochodzi z 1854 roku. Kościół restaurowany był w 1954 r., 1959-60, 1970. Po 1989r. (ukończono w 1993r.) dokonano rozbudowy powiększając nawę.
Wokół kościoła założony jest cmentarz przykościelny otoczony murem kamiennym, w którego wschodniej części znajduje się furtka łącząca część poewangelicką, nieczynną, ze znajdującym się na zewnątrz muru, założonym po 1945 roku na terenie parku przypałacowego cmentarzem parafialnym.
